'The Taking of Pelham 1 2 3' is de zoveelste in een reeks van remakes van films uit de vorige eeuw. Net als in (bijna) al die andere gevallen heb ik de originele film niet gezien, maar dat geeft niets, dat bespaart me het vergelijkingswerk.

'Pelham 1 2 3' volgt Walter Garber (gespeeld door Denzel Washington), een hoge piet bij de MTA, het bedrijf dat verantwoordelijk is voor het openbaar vervoer in New York City. Al snel blijkt dat hij op de terugweg is, na een klein, vermeend smeergeldschandaaltje. Zijn dag wordt op slag een stuk interessanter wanneer één van de metrostellen onder zijn supervisie gekaapt wordt door een zekere 'Ryder', in discomilieus beter gekend als John Travolta. Het uitgangspunt is heel simpel en al tal van keren gebruikt: hij wil losgeld natuurlijk. En Garber, als simpele bediende, moet dat voor hem regelen. Hiervoor kunnen hij - en de plot - gelukkig rekenen op de rest van de prima cast. John Turturro is de onderhandelingsspecialist en James Gandolfini mag na dé mafiabaas van NJ en omstreken, nu ook eens de burgemeester van NY spelen. Vrouwen doen in het verhaal niet mee, sorry (en dat is niet om te lachen).

'Pelham 1 2 3' is van de hand van Tony Scott, en dat staat garant voor een fiks tempo en de typische cameravoering: shaky cam, veel gebruik van groen en blauw, enzovoort... ('Deja Vu', 'Man on Fire'). Een pluim ook voor de intro: je zit meteen in de sfeer. Geen ellenlange voorbereiding of opbouw; Travolta kaapt meteen de metro en we kunnen eraan beginnen. Er moet heel wat gebabbeld worden in de film, dus dan kunnen we achterliggende interessantheden even goed wat later ter sprake brengen :D
Travolta ('motherfucker!') en Washington dragen de film helemaal. 'Pelham 1 2 3' laat zien dat beide personages veel gemeen hebben, maar hun problemen op heel verschillende manieren aanpakken. Travolta is hier de showman (check de nektatoeage en tel het aantal 'motherfuckers'), terwijl Washington de goede huisvader is die ook wel eens een foutje maakt.

Niet alles is super: hier en daar duikt wel eens een plothole op en alles wat niet in het controlecentrum van de metro of in het gekaapte metrostel zelf gebeurt, komt wat routineus en vaartverminderend over.

Jens zegt: 'The Taking of Pelham 1 2 3' is misschien niet de meest memorabele actiethriller, zelfs niet van dit jaar; het is een film met een lekkere vaart en puike acteurs. Het is een film die je moet beleven, en waar je je niet teveel vragen bij moet stellen, zeker niet achteraf :D Prima vermaak!